409L/S40903 roestvrijstalen buis

(1) De vaste en vloeibare fasegebieden van 409L-staal tijdens kristallisatie zijn erg klein, minder dan 30 graden;
(2) Er is vrijwel geen fase bij hoge temperaturen. Wanneer 409L-staal na het gieten begint te kristalliseren, wordt de vloeibare fase daarom onderkoeld als gevolg van direct contact met het oppervlak van de kristallisator. Tegelijkertijd bevordert het oppervlak van de kristallisator niet-spontane kiemvorming. Daarom is de kiemvormingssnelheid van de vloeibare fase zeer hoog, waardoor fijne, gelijkassige kristallen aan het oppervlak worden gevormd. De vormingssnelheid van het fijne gelijkassige korrelgebied op het oppervlak is erg snel. Op dit moment heeft het titaniumcarbide vanwege de korte tijd geen tijd om neer te slaan. Nadat de fijne gelijkassige korrelzone is gevormd, vormt algemeen staal kolomvormige kristallen, maar 409L-staal vertoont geen kolomvormige kristallen. Vanwege het smalle temperatuurbereik van de vloeistof-vaste tweefasenzone van 409L-staal is de onderkoelingszone van de samenstelling tijdens kristallisatie klein en kunnen de kolomvormige kristallen niet gemakkelijk naar voren groeien. Tegelijkertijd hebben titanium en koolstof, nadat een tijdsperiode is verstreken na de vorming van het fijne, gelijkassige kristalgebied, de tijd om te diffunderen en titaniumcarbidedeeltjes te vormen, waardoor niet-spontane kiemvorming wordt bevorderd. De bovengenoemde twee redenen zorgen ervoor dat in dit gebied gelijkassige kristallen worden gegenereerd in plaats van kolomvormige kristallen. Er is geen kolomvormige kristalstructuur op de dwarsdoorsnede; het zijn allemaal gelijkassige kristallen, maar de afmetingen zijn verschillend. Tijdens het gietproces, wanneer de temperatuur van de stalen knuppel daalt tot 1100 graden en het koolstofgehalte hoog is, zal een deel van Cr en C carbiden vormen, waardoor er een chroomarm gebied rond de carbiden verschijnt, en een kleine hoeveelheid koolstof. Er kan een δ-fase verschijnen. Op dit moment verschijnen er twee fasen met verschillende eigenschappen in het staal, of het δ-fasegehalte ligt tussen 32% en 60%, wat de plastic zone van de knuppel is. Het koolstofgehalte van 409L-staal is erg laag, en zelfs als er een deltafase optreedt, is de hoeveelheid erg klein. Daarom zal er geen grote impact zijn op de prestaties.
409L-staal heeft vrijwel geen → fasetransformatie van hoge temperatuur naar lage temperatuur, waardoor de korrels gemakkelijk groeien, er een grove ferrietstructuur ontstaat en de sterkte laag is. Bij continugieten, wanneer de plaat wordt gesneden en naar boven wordt bewogen, kunnen ellebogen ontstaan. fenomeen dat de normale productie beïnvloedt. Het grootste probleem bij het kristalliseren van 409L-staal is de prestatievermindering veroorzaakt door grove korrels.